poniedzia艂ek, 11 wrze艣nia 2017

馃挄 ... wszystko ma sw贸j pocz膮tek i koniec




馃挄

nasze 偶ycie, ma swoje smutki i rado艣ci
kiedy wydostajemy si臋 z 艂ona Matki
rado艣膰 szerokie kr臋gi zatacza
wszyscy raduj膮 si臋, nowe 偶ycie!

馃挄

wszystko ma sw贸j pocz膮tek i koniec
tak jak i etapy 偶ycia w dorastaniu
ka偶de zwyci臋stwo ma swojego bohatera
a smutek najcz臋艣ciej w 艣wiecach si臋 zawiera

馃挄

jesienne li艣cie, rdzawych barw
zaduma i uciecha dla oczu
kasztany li艣cie ju偶 gubi膮
jesie艅 do serc dociera

馃挄

zima, cho膰 ch艂贸d przywodzi
i biel膮 na polach si臋 skrzy
przypomina nam o cieple
co w puchowej ko艂drze, tkwi

馃挄

ciemne noce d艂u偶膮 si臋
zmiana czasu rozpruwa normalno艣膰
krzyk ptaka nadchodzi z Wiosn臋
li艣cie zawilec wysuwa ostro偶nie

馃挄

i kiedy patrz臋 na kobiet臋
cho膰 budzi zachwyt i czar
to m臋偶czyzna u jej boku
przystojnieje odwa偶nie, sam

馃挄

rado艣膰 dzieci po szkolnych zaj臋ciach
i zabawa i wieczorny tan
wszystko w ko艂o si臋 kr臋ci
taki zapis od wiek贸w trwa

馃挄

nasze 偶ycie, ma swoje smutki i rado艣ci
kiedy Ziemia Matka wo艂a nas - chod藕!
nie b贸jmy si臋 i艣膰 ku duchowemu odnowieniu
w czasie zamierania wszelkich barw i 偶ycia przyrody!

馃挄

Amadeusz, autor 17.08.2017