sobota, 14 stycznia 2017

... wirtualna gra, to da!





Uwiodę cię, uwiodę
Czyś panna, dziewczę młode
Uwiodę –
Znajdziesz się w moim potrzasku
Wśród blasków i oklasków!

I nikt nie straci złudzenia
Że piękno ma racje istnienia
Że blaski
Że cienie
Że wirtualna gra, to da!

I nikt nie straci złudzenia
Że brzydota ma rację istnienia
Że blaski
Że cienie
Że wirtualna, gra! Gra!

Uwiodę ciebie prawdą, fikcją, złudzeniem, jażnią
Posklejam, pozszywam zwykłą nitką
Uwiodę głuchym niepokojem
Uwiodę w noc
Ogłuszę spokojem!


Pst!



Amadeusz, autor 2016