czwartek, 10 kwietnia 2014

Bo wszedłem na Blogspot


Spotkałem kobietę barwną

Kobietę zaczarowaną

Kobietę szczodrobliwą

Niewyimaginowaną, prawdziwą!


Oczarowała mnie Ona za dnia

Oczarowała Ona w nocy

Jej piękno, to blask, co się

W obrazach naściennych, złoci!


Spotkałem roku trzynastego nazad

Posmakowałem czaru Jej życiodajnych rad

I teraz siedzę przy kompie zmęczony

Oczy łzą podeszły i katarem nos wyścielony..


I ja pochłonięty za ową Niewiastą

Niewidzialną nicią zespolony, jak z Gwiazdą

Muzyki słucham, która buduje serce i koi

Mocą swą, przybliża gościnne w cyberprzestrzeni pokoje!



I wszystko to dla tej Jedynej przyczyny

Bo wszedłem na Blogspot tej Wspaniałej

Kobiety, Matki, Żony i Dziewczyny

Oniemiały Jej cichością zwierzątka, jak rzekła!


Zacząłem stawiać pierwsze kroki

W blogach toczonych darem, który mi przyniosła 

dla mnie - samca z odległych dali..

Już nie niewiniątka!


I serce w porywie,  jak nogi do tańca

Z literek składam w ósemki, szesnastki

Do wiolinowego z kluczem, tańca

- na pięciolinie odległej mej wyobraźni!


Ach jakże budujesz, jakże Ty mnie nęcisz

Otworzyłem dla Ciebie - Skarby z mych pamięci

O czarach świadczonych z niejednej miłości

Co mnie dręczą ogniem, nie odwzajemnionych czułości!


I dla Ciebie dzisiaj, wiersz układam mały

Dłonie mam zmarznięte, takim niedoskonały

Ale wciąż pamiętam jak dla mnie malujesz

Tęczowe obrazy w blogach mych montujesz


I czuwasz bym błędów z ortografii nie miał

I rym składał ładniej na linii lub na brzegach

A muzyka składna z fortepianu struny

Dedykacji podziękowaniem musi dla Ciebie się wyszumieć!


To dla Ciebie Mgiełko, w imię tej Przyjaźni

Napisałem słowa, strzałem ASPe wyobraźni!

W wirtualnych dalach, Serce takie bliskie

I wszystko, co mi dałaś, staje się takie oczywiste!




Aspen.
Dziękuję, że mi tak wiele ofiarowałaś
Namacalnie, nie wirtualnie.
Podziękowanie dla Mgiełki -